15 Ocak 2012 Pazar

SENARYO ÖRNEKLERİ 4 ( TEMMUZ YAĞMURU )


Temmuz Yağmuru (July Rain)
(2010) 15:43 (Kurmaca)
Kısa Film senaryosu


Yazan Ve Yöneten
Erol Çelik

Mehmet İmamoğlu - Barış Sefa Çeşme - Zeki Coşkun - Hasan Altunsoy - Mehmet Çeşme
Görüntü Yönetmeni Ercan Bayrak
Ses Ve Işık Aykut Yangın
Kamera Onur Günacar
Prodüksüyon Mehmet Çeşme
Oyuncu Koçu Akif Çodur
Grafik Ali Argun
Çevirmen Ünsal ünaL














TEMMUZ YAĞMURU

(SENARYO)

KISA METRAJ

SÜRE: 18.20sn



JENERİK

30sn


Bu filmde geçen konu ve karakterlerin gerçekle hiçbir alakası yoktur. Tamamen hayal ürünüdür.

Film yukarıdaki uyarıyla başlar. Bir şehirlerarası otobüsünün içinde tek başına yolculuk yapan Afrik önce çok flu görülür. Görüntünün yarısı ön koltuk tarafından kararmış olduğu için o karanlık kenarın üzerinde film bilgileri akıtılır. Görüntü netleşir. Yazılar bittiğinde, otobüs terminale yanaşmış ve durmuştur.


1.SAHNE – GEÇİŞ / DETAY


10sn


Düzce görüntüleri kullanılacaktır. Sokakta yürüyenler, alışveriş yapanlar, trafikte araç kullananlar ve insan odaklı diğer güzellikler, kısa ve hızlı akıtılacak. Öykünün karakterlerinden Barış ve Mehmet’in, normal hayatlarına devam ederlerken görüntüleri kısaca kullanılır. Sonraki sahneye geçiş olsun diye, bir otobüs terminalinde yolcu detayları alınabilir ve hızla akıtılabilir.









2.SAHNE - DIŞ / GÜN / OTOBÜS TERMİNALİ

1dk                                                                                             AFRİK – BARIŞ - MEHMET


Afrik otobüs durunca kalkar ve başucu dolabından eşyalarını alır. Şoförün yanından inerken şoföre iyi günler diler.

                                                                                Afrik: İyi günler.
                                                                                Şoför: Sağ ol yeğenim geçmiş olsun.
 Otobüsün ön kapısından çıkarken yüzünde yolculuğun kötü geçtiğini belli eden sıkkın bir ifade vardır. Afrik’i karşılamaya Barış ve Mehmet gelmiştir. Üç arkadaş birbirlerini görünce kucaklaşırlar.
                                                                                Barış: Vay kardeşim hoş geldin. Ne haber?
                                                                                Afrik: Hoş bulduk. İyidir kardeşim,                (Mehmet’e döner ve onu da öperken                                                        konuşur) Mehmet ne haber kardeşim.
                                                                                Mehmet: Abi ne haber? Yolculuk nasıl           geçti?
                                                                                Afrik: Sormayın anasını satayım.         Hendek’ten buraya kadar tek geldim,                                                              sıkıldım ya.
                                                                                Barış: Geldin ya, gerisi mühim değil. Hadi    eve geçelim kardeşim.
Üçü birlikte yavaşça yürümeye başlarlar.
                                                                                Mehmet: Evet abi, hoş geldin. Barış abim       sana akşam için sürpriz hazırladı. Hani yol                                       yorgunluğunu atman için. 
Barış Mehmet’e kızarak bakar ama bakışlarında ve yüzündeki mimikte bir gurur vardır.
                                                                                Barış: Ya abısının hemen ayıktırmasaydın      adamı.
                                                                                Mehmet: Bir şey demedim ki abi.
                                                                                Afrik: Ben tahmin ediyorum zaten, kesin       rakı sofrası hazırlamıştır kardeşim benim.
Afrik keyifle derin bir soluk alır ve eşyalarının bulunduğu çantayı sırtına atarak gülümser. Barış hemen Mehmet’e çıkışacaktır ki Afrik keyifle müdahale eder.
                                                                                Barış: (Mehmet’e hayret bir şey dr gibi elini   sallayarak) Ya gördün mü abısının?
                                                                                Afrik: Sakin ol kanka, Ben rakının      kokusunu hendekten beri alıyorum merak                                                        etme sen. Hem ben ne zaman geldim de,        beni sarhoş etmeden İstanbul’a yolladın.                                                 Zaten ben bunun için gelmiyor muyum bu      memlekete. (yürürken şöyle bir etrafına                                     bakınır) En iyi rakı en iyi arkadaşlarla içilir.
                                                                                Barış: Vaaaaaay be kardeşime bak.
Gülüşürler. Yürüyerek uzaklaşırlar. Uzaklaşırken şakalaşarak konuşmaya devam ederler. Konuşmalar duyulmaz.
                                                                                 

3.SAHNE - AKŞAM / GÜN / BARIŞ’IN EVİ / BALKON

2dk                                                                                             AFRİK – BARIŞ - MEHMET


Barış, Mehmet ve Afrik, Barış’ın balkonunda rakı masası kurmuşlardır ve dertleşiyorlardır. Afrik kadehini kaldırır ve konuşur.
                                                                                Afrik: Üniversiteyi okumaya geldiğim            Düzce’de kazandığım en iyi şeye,                                           dostlarıma içiyorum.
                                                                                Barış: Hoş geldin kuzen.
                                                                                Mehmet: Hoş geldin abi.
Kadehlerini tokuştururlar. Afrik kadehini içtikten sonra masaya hızla koyar ve arkasına yaslanarak Barış’a keyifle bakar.
                                                                                Afrik: Ulan rahmetli Cahit ne derdi biliyor     musun? ‘Oğlum sen Düzce’yi o kadar çok                                              seviyorsun ki, evlendiğinde balayına bile        Düzce’ye gidersin.’
Barış kederle gülümser.
                                                                                Barış: Allah rahmet eylesin, nur içinde            yatsın kardeşim. (durur derin bir soluk alır                                        ve devam eder.) Kuzen buradaki         dostluklar İstanbul’da yokta o                                                                              yüzden.
                                                                                Afrik: Haklısın, buraya gelince ruhum            kendini buluyor. (durur dışarıya bakar ve iç                                       çekerek) Bu şehir ne garip değil mi? Hem       en iyi arkadaşlarım burada, hem bir sürü                                                düşmanım var.
                                                                                Barış: Vardı. Hepsi eskide kaldı kuzen, o       bildiğin kabadayıların hepsi depremden                               sonra kayboldu. Kalanda elini eteğini             çekti.   Anlayacağın o eski arıza Düzce                                                   kalmadı.
                                                                                Mehmet: Abi senin şu belalın Fuat var ya,      şimdi ortalıkta dolaşıyor, kafası hep bir                                          milyon. Anlayacağın borusu kimseye ötmüyor artık.
                                                                                Afrik: (şaşırır) Fuat yaşıyor mu lan? Vay        anasını be, o kadar ottan sonra ölmüştür                                                zannediyordum ben onu.
                                                                                Barış: İtin iyisi geç ölürmüş oğlum, ölür mü    ibneler? Hala kopil gibi dolaşıyor ama                                                   kimseye salça olamıyor.
                                                                                Afrik: Fuat ha. Şeytan görsün yüzünü.           Üniversitedeyken on beş günde bir herifle                                                papaz olurduk. Sonra bir bakardım yine          arkadaşız. Birkaç gün sonra karşıma çıkar                                           “Abısının çizmelerin ne güzelmiş” der, yeni    aldığım çizmelere sulanırdı.
                                                                                Barış: Hangi çizmeler lan? Ben bilmiyorum    bu mevzuyu.
                                                                                Afrik: Ya siktir et hangi birini anlattığımı       hatırlamıyorum ki?
                                                                                Mehmet: Ee abi verdin mi çizmeleri?
Afrik bu soru karşısında bir an duraklar ve Mehmet’e bakar. Sanki zaman kazanmak için bir yudum rakı alır.
                                                                                Afrik: Yok lan ne vereceğim çizmeleri.
Barış arkadaşına şüpheyle bakar. Afrik bu bakışı görünce hemen konuyu değiştirmeye çalışır.
                                                                                Afrik: Ölmedi ha pezevenk.
                                                                                 Mehmet: (kendini affettiriyormuş gibi atılır) Sen gittikten sonra birkaç yıl yattı içerde,                                              sonra bir şey duymadık.
                                                                                Afrik: Var ya Fuat’la ilgili bir kitap     yazmaya kalksam acayip güzel                                                                        tutardı ha. Hazır herif   ölmemiş, eline             birkaç kuruş tutturup konuşturacaksın                                                       yemin ediyorum ne olaylar çıkar          ibneden.
                                                                                Barış: Sen ne diyorsun, kitabın kralı çıkar       ortaya ama Fuat konuşur mu bilmem                                                 abısının. Hem adama para teklif edersen         kabul etmez.
                                                                                Afrik: Lan parayı kabul etmezse kafasını iyi   ederiz.
                                                                                Barış: Hah o zaman olur. Ya koy götüne        Fuat’ın be kardeşim, buraya keyiflenmeye                                               gelmişsin bir saattir ne konuşuyoruz ya.          Vuralım kadehlere.  
Barış gülümser. Birer kadeh daha doldurup yudum alırlar.
                                                                                Barış: Az mı başın derde girip bana gelirdin. Az mı Düzce’nin manyaklarının elinden                                             aldım seni.  
                                                                                Afrik: Doğru, doğru abısının da bunu neden yüzüme vuruyon hayır mı?
                                                                                Barış: Ne yüzüne vurucam.
Barış kadehini kaldırır ve Düzceliler gibi başını eğip elini kalbinin üzerine koyarak sesini kalınlaştırır.
                                                                                Barış: İçelim abısının, Düzce’ye içelim.
                                                                                Afrik: Eski günlere içelim.
Kadehler dikilir.


4.SAHNE – GEÇİŞ / DETAY

10sn                                                                                                 


Gece Düzce görüntüleri. Belki otoyoldan ve Akçakoca sapağındaki trafikten görüntüler. Hızlı akıtılacak. Gece Düzce’de hayatın devam ettiğini anlatan insan detayları.


5.SAHNE – İÇ / GÜN / BİLARDO SALONU

40sn                                                                                                                  AFRİK – BARIŞ


Afrik ve Barış bilardo oynarlarken görülürler. Afrik bir atış yapar ve sinirlenerek ıstakayı bırakır.
                                                                                Afrik: Kuzen senin hiç insafın yokmuş           yahu. Hem içiriyorsun, hem yeniyorsun.                                   Vay anasını be.
                                                                                Barış: Kızma be kuzen, yeni parti yapalım,     bu sefer insaflı olacağım söz.
                                                                                Afrik: Yok kanka benim temiz havaya            ihtiyacım var, çıkıp biraz diğer                                                               çocuklara bakınayım.
                                                                                Barış: Dur bende seninle geleyim.
                                                                                Afrik: Yok be kardeşim ne gerek var. Hem    bu gün hafta sonu sen müşterilerinle                                                     ilgilenirken ben ziyaretlerimi tamamlarım.
                                                                                Barış: Tamam sen bilirsin. Akşama yeni bir     rakı boğacağız nede olsa. Dün seni                                                          kusturamadım bu akşam deneyeceğim.
                                                                                Afrik: (güler) Tamam kardeşim bir deneriz     bakalım, görüşürüz.
Afrik arkadaşıyla vedalaşır. Tam kapıdan çıkarken muzipçe konuşur.
                                                                                Afrik: Belki eski belalım psikopatlardan         birine rastlarım ha.
Barış güler.
                                                                                Barış: Bir şey olursa Barış abiiii diye koşar     gelirsin yanıma.
                                                                                Afrik: Siktir lan, o eskidendi.
Barış arkadaşının ardından bakarken gülüyordur.


6.SAHNE – DIŞ / GÜN / DÜZCE CADDELERİ

30sn                                                                                                                                  AFRİK


Afrik Düzce caddelerinde gezinirken görülür.  Genelde uzaktan görürüz. Bir arkadaşını görür ve merhabalaşır. Dükkânların vitrinlerine bakar ve keyifle etrafı gezer. Eski okulunu ziyaret eder.


7. SAHNE – İÇ / GÜN / LOKANTA

30sn                                                                                                             AFRİK - GARSON


Afrik bir lokantadan girerken görülür. Yüzünden burayı tanıdığı belli olur. Etrafı tarar ve bir masaya oturur. Yanına gelen garsona yiyeceği şeyi sipariş etmeden önce sorar.
                                                                                Afrik: Kolay gelsin. Buranın sahibi eskiden    Ahmet abiydi, değişti mi yoksa hala                                               buralarda mı?
Garson şöyle bir Afrik’ şaşkınca bakar ve gülümser.
                                                                                Garson: Valla abi, ben üç yıldır burada           çalışıyorum Ahmet diye patronum olmadı.
Afrik başını sallar ve kasanın başındaki diğer adama bakarak iç çeker.
                                                                                Afrik: Anladım dostum, peki kuru      fasulyeniz hala güzel mi?
                                                                                Garson: Evet abi burada hala üniversite          öğrencileri yemek yiyor ve hala sadece kuru                                        fasülye yiyorlar. O yüzden mecburen güzel    olacak.
                                                                                Afrik: Tamam o zaman. Kuru fasülye pilav    istiyorum.
Garson yanından ayrılınca Afrik keyifle tekrar etrafına bakınır.





8.SAHNE –  GEÇİŞ / DETAY

10sn                                                                                                                                   FUAT


Düzce sokaklarından detaylar. Arada Fuat’ın etrafına tehditkâr bakışlarıyla yürüyüşünden küçük bölümler. Başka kişilerden detaylar alınır araya Fuat'tan küçük kareler koyulur. Mesela camiden çıkan insanlar. Taksi durağı gibi.


9.SAHNE – İÇ / GÜN / LOKANTA

 2,5dk                                                                                           AFRİK – FUAT - GARSON


Afrik kuru fasulyesini bitirmiş pilavına başlamak üzeredir ki, lokantanın kapısı açılır. Afrik merakla kapıya bakar ve yüzünün rengi değişir. Tedirginlik oturur yüzüne. Kapıdan giren Fuat’tır. Fuat içeri kabadayılar gibi girer ve Afrik'in az ilerisindeki masaya kabararak oturur. Afrik o içeri girince başını dikkatle ters tarafa çevirerek ‘nerden çıktı bu şimdi’ der gibi başını sallar. Fuat Afrik'i fark etmez ve garsona bağırır.
                                                                                Fuat: Abısının az bi bak.
Garson hızla ve büyük bir hürmetle Fuat'ın yanına gelir. Onun söylediklerini not alarak yine aynı saygıyla yanında hızla ayrılır. Afrik pilavını hızla yemeye başlar. Yüzünde bir öfke ve endişe oluşmuştur. Durmadan az ilerdeki psikopata bakıp duruyordur. Her an ondan saklanmaya çalışacakmış gibidir. Az sonra Fuat şöyle bir etrafına bakınmaya başlayınca çapraz ardında duran Afrik'i fark eder. Afrik kendine bakan Fuat'tan bakışlarını kaçırır ve başını eğerek çaktırmadan kendini saklamaya çalışır.
                                                                                Fuat: Afrik?
Afrik duymazdan gelir. Ama Fuat iyice döner, ısrarlı ve emrivaki bir tonda seslenir.
                                                                                Fuat: Afrik!
Afrik mecburen başını kaldırır ve Fuat'a bakar. Önce boş boş bakar.
                                                                                Fuat: Oooo abısının hoş geldin.
Afrik çok kısa bir an kaşlarını çatar ve hemen bundan vazgeçerek hafifçe gülümseyerek konuşur.
                                                                                Afrik: Merhaba Fuat nasılsın?
                                                                                Fuat: (ezici bir tonda) İyi! Ya sen?
                                                                                Afrik: (aldırmaz bir tonda) Fena değil, iyi      sayılırım.
Afrik önüne dönüp, hiçbir şey olmamış gibi yemeğine devam etmek için başını önüne eğer. Fuat bu hareket karşısında kaşlarını çatar ve yüzünü buruşturarak ayağa kalkarak Afrik'in yanına gelir. Afrik, Fuat ayağa kalktığı andan itibaren korkuyla onu seyreder. Fuat Afrik'in yanındaki sandalyeyi çeker ve otururken garsona siparişi buraya getirmesini işaret eder. Garson saygıyla başını eğer. Fuat Afrik'e döner ve hafif tepeden bakarmış gibi ama dost canlısı görünerek, gülümseyerek konuşur.
                                                                                Fuat: Abısının, ne zaman geldin Düzce'ye?
Afrik ezici bakışlardan gözünü çeker ve sakin olmaya çalışarak derin bir soluk alır.
                                                                                Afrik: Dün geldim.
Bu sırada garson yemekleri getirir ve hızla kaçar. Fuat yemeğini yerken bir yandan ağzını şapırdatarak rahatsız edici bir baskıyla konuşmaya devam eder.
                                                                                Fuat: Abısının, insan Düzce’ye gelirde bize    uğramaz mı? Ayıp ettin.
Afrik, Fuat görmeden yüzünü buruşturur.
                                                                                Afrik: Bazı işlerim vardı, onları halletmek      için koşturuyordum. Kimseyi ziyaret                                                       edecek zamanı bulamadım, kusura bakma.
Fuat bu cevaptan hoşlanmamış gibi başını hafif geri çekerek Afrik'e bakar. Garson bu bakışı fark eder ve yüzü ekşir. Ve hızla içeri girer. Fuat önüne döner bir lokma daha alır. Afrik pilavını bitirmiştir. Peçeteyle ağzını siler ve bir bardak su içtikten sonra Fuat'a döner.
                                                                                Afrik: Fuat karşılaştığımıza sevindim. Ben     kalkıyorum sonra yine görüşürüz.
Fuat hızla kafasını çevirir ve yanındakine öfkeyle bakar.
                                                                                Fuat: Bu akşam seni bir yere bırakmam,          biraz bana takıl. (yüzünü yumuşatır ve göz                                       kırpar.) Sana bira ısmarlamak istiyorum.
Afrik, ayağa kalkmak için yeltenir.
                                                                                Afrik: (dişlerini fazla açmadan) Sağ ol Fuat, gitmem gerekiyor. Bu akşam İstanbul’a                                                dönmem lazım ve daha halledemediğim bir    kaç işim daha var.
Fuat kalkmakta olan Afrik’e şüpheyle ve baskıyla bakar ama gülümseyerek konuşur.
                                                                                Fuat: Bir şey olmaz abısının, birkaç saat         takılırız sonra gidersin gideceğin yere.
                                                                                Afrik: Gerçekten sağ ol ama gitmeliyim.
Afrik kararlı bir şekilde gülümseyerek masadan ayrılır ve kasaya yönelir. Garson hemen yanına gelir. Fuat kaşlarını çatmış, bir an Afrik'in arkasından bakakalır. Sonra hızla ayağa kalkar. Yüzünden neden bu kadar hızlı katlığı anlaşılmıyordur. Afrik bu ani hareketten korkar ve dikkatle Fuat’a döner. Fuat garsona parayı almamasını işaret ederek Afrik'in yanına gelir. Fuat Afrik’in parayı tuttuğu elini bileğinden tutarak aşağıya doğru sertçe çeker. Başını sanki kulağına bir şey söyleyecekmiş gibi eğer ve fısıltıya yakın bir sakinlikle konuşur. Afrik tedirgince başını hafifçe geri çekerek kendini korumak hazırlanır.
                                                                                Fuat:      Uzatma be kardeşim. Adam mı         yiyoruz burada? Hayır mı?
Afrik korkusunun boşa olduğunu anlayınca rahatlar ama kaşları hala çatıktır.
                                                                                Fuat: Birkaç bira içeceğiz ve sende bunu bir   misafirperverlik olarak kabul edeceksin.                                           Ayıp ediyorsun. (garsona döner) Benim         hesabıma yaz.
Garson başını olur der gibi sallar ve yanlarından ayrılır. Garsonun ardından bakan Afrik sıkılmış gibi Fuat'a bakarak başını hafifçe yana çevirerek ‘ne gerek vardı’ der gibi bakar.
                                                                                Afrik: Ben öderdim gerek yoktu.
                                                                                Fuat: Olur mu, sen benim misafirim     sayılırsın.
Afrik Psikopatın gözlerine bakar. Fuat buna hazırmış gibi meydan okur. Afrik hafifçe başını sallayarak ‘ne yapalım’ der gibi yüzü buruşturur.
                                                                                Afrik: Tamam Fuat ama erken kaçarsam         kızmak, darılmak yok.
                                                                                Fuat: Tamam sen canını sıkma. Bayağıdır       görüşemiyoruz, biraz sohbet etmek                                                           istiyorum seninle. Biz eski arkadaşız. Onca    şey paylaştık
Fuat başka bir şey duymak istemiyormuş gibi lokantanın kapısından çıkar. Afrik onun ardından sıkıntıyla bakar ve başını iki yana sallayarak ‘Bakalım ne olacak’ der gibi bakar. Daha sonra o da lokantadan çıkar.






10.SAHNE – GEÇİŞ / DETAY

10sn


Melen deresinden detaylar. Beton su kanallarından ve diğer şeylerden detaylar. Hızla akıtılır. Mezarlık detayları. Feridun’dan küçük detaylar. Araba kullanırken.


11. SAHNE – DIŞ / GÜN / DÜZCE SOKAKLARI

2dk                                                                            AFRİK – FUAT – FERİDUN – GENÇ1


Afrik ve Fuat’ı hastane yolunda yürürken görürüz. Uzaktan gördüğümüz için ne konuştukları duyulmaz. Ama yaklaştıkça Fuat'ın hararetle bir şeyle anlattığı duyulmaya başlar. Afrik yapmacık gülerek yanındakini dinliyormuş gibi yapar. Fuat Düzceli şivesi ve kabadayı edasıyla oldukça hararetlidir. Yanlarından geçenler Fuat'ı görünce sanki yol değiştirir gibi hareketler yapar ve Fuat'ın yanından geçince ardından merakla bakarlar. Yakınlaşınca Fuat’ın anlattıkları duyulmaya başlar.
                                                                                Fuat: Anlayacağın, baktım meyhaneyi            işletemiyor, bende sana yardım ederim ama                                          kazandıklarını paylaşırız dedim. (Afrik'e        haksız mıyım der gibi bakarak) İstanbul’da                                               da işler böyle yürümüyor mu?
                                                                                Afrik: Her yerde aynı yürür işler. Eğer            yardım istersen bedelini ödersin.
                                                                                 Fuat: Ben de napıyım, şimdi mekânım           orası.
Fuat durur, karşı kaldırımda biri dikkatini çeker. Kaşları çatılır. Karşı kaldırımda iyi giyinişli genç biri görülür, Fuat’ı görünce korkudan yüzü gerilen çocuk ne yapacağını şaşırır. Afrik olanları ilgiyle seyretmeye başlar.
                                                                                Fuat: Abısının gel bakalım yanıma.
Fuat ağır abi hareketleriyle karşı kaldırımdaki genci yanına çağırır. Biz gencin Fuat’ın yanına gelişini uzaktan görürüz. Sanki biri izliyormuş gibi. Konuşmalar uzaktan geldiği için anlaşılmaz. Genç Fuat’ın yanına gelir, elleri önünde birleşmiş boynunu eğmiştir. Fuat öfkeyle gence bağırmaya başlar. Genç hiçbir şey söylemeden azarı yer. Fuat elini kaldırır ve gence vuracak gibi olur ve durur, sonra elini indirir ve yanağına hafifçe bir tokat atar. Sonra gencin kolundan tutup iter. Buradan sonra yakından görürüz. Genç Fuat’ın yanından hızla uzaklaşırken Fuat’ın yüzündeki öfke yavaş yavaş kaybolur.
                                                                                Fuat: Benden habersiz bir daha soluk al,         keserim kulağını lan senin. (Afrik'e döner                                               ve gülümsemeye başlar) Nasıl korktu kopil,    bunlara iyi davranmayacaksın.
Afrik başını çok hafif ‘hayret bir şey’ der gibi sallar. Bir süre konuşmadan ilerlerler. Fuat keyifle etrafına tehditkâr bakar. Afrik'se nasıl kaçacağını planlamaya çalışır. Hava yavaş yavaş kararmaya başlar. Ve bir süre sonra yanlarına bir araba yanaşır. Fuat büyük bir dikkatle arabanın içindekinin kim olduğuna bakar. Eğer bir yanlış varsa ifadesini almaya hazır gibidir. Araba yanlarında durunca içinden Feridun çıkar. Afrik ikisinin de görmeyeceği bir şekilde yüzünü ekşitir ve eliyle ‘hayda’ der gibi bir hareket yapar. Feridun Afrik'i görünce düşmanca bir şekilde bakarak konuşur.
                                                                                Feridun: Vaaaay Afrik abısının hoş geldin.
Fuat arkadaşının yüzündeki düşmanlığı görünce hemen atılır.
                                                                                Fuat: Yavaş ol bakalım. Afrik benim   misafirim.
Feridun arkadaşına duyduğuna inanamıyormuş gibi bakar. Sonra başını saygıyla sallar. Afrik Feridun'u başıyla selamlamıştır ve tedirgince bakınır.
                                                                                Feridun: Senin konuğun benimde        konuğumdur. Bayağıdır görüşmüyorduk,                                                      Afrik ne haber?
                                                                                Afrik: Ne yapıyım Düzce'de birkaç işim         vardı onları halletmeye geldim. Fuat’la                                      karşılaştık sohbet ediyorduk.
                                                                                Feridun: Böyle sokakta dolaşmayın, binin      arabaya da bende sohbete katılayım. Fuat                                           hem yeni bir şey çarptım, görünce çok            seveceksin. Kız gibi valla.
                                                                                Fuat: (oturaklı ve kararlı) Şimdi olmaz, bira     içmek için sözüm var, daha sonra                                                        ilgileniriz.
                                                                                Feridun: Tamam, biraları benim arabada         içeriz. (başını çevirmeden Afrik'e bakar)                                       Bende Afrik'i özledim. Hayır mı?
Fuat Afrik'e bakar, sonra Afrik'in yüzündeki olumsuz ifadeye aldırmadan Feridun’a dönerek tamam der gibi başını sallayarak arabaya yürür. Afrik tam bir şeyler söyleyecek olur ki, diğerleri uzaklaşarak arabaya binerken kendi aralarında konuşmaya başlarlar.
                                                                                Feridun: Oğlum alet süper yemin olsun.
                                                                                Fuat: Tamam lan göster bakalım.
Afrik gözlerini ya sabır der gibi sıkarak araca biner.


12.SAHNE – GEÇİŞ / DETAY

10sn                                                                                                 


Aracın içinden dışarısı görünür. Araç hareket ediyordur. Sanki Afrik'in gözünden Düzce sokakları görülür. Dışarıda yaşamın devam ettiğini anlatan detaylar ve gece çekimleri.


13.SAHNE – İÇ / AKŞAM / ARAÇ

1.40sn                                                                                          AFRİK – FUAT – FERİDUN


Afrik arka koltukta, diğerleri önde, aracın içinde ilerlerken görülürler. Afrik sıkıntılıdır. Fuat biraz ilerleyince Feridun'a bir tekel gösterir ve durmasını söyler. Kendine yakışmayan çabuklukla araçtan iner ve çabuk adımlarla tekel bayisine girer. Araçta Feridun ve Afrik konuşmazlar. Kısa bir sürede Fuat elinde iki siyah poşetle arabaya döner. Çabucak birer bira açılır ve yudum alınır. Sanki bunu bekliyormuş gibi Feridun koltuğunun altından işlemeli bir tabanca çıkartır. Afrik silahı görünce gerilir ve gözleri büyür. Feridun büyük bir iştahla konuşmaya başlar.
                                                                                Feridun: İşte sana bahsettiğim canavar bu.
Fuat silahı görünce şaşkınlıkla gözleri büyür. Feridun’un elinden hızla kapar ve incelemeye başlar. Feridun gururla sorar.
                                                                                Feridun: Nasıl? Beğendin mi?
                                                                                Fuat: Kız gibi lan bu. Mermi var mı lan           içinde?
                                                                                 Feridun: Ooo, sorduğun soruya bak   hayırdır? Biz boş silah taşır mıyız Allah’ını                                                         seversen. Ağzına kadar dolu hem de.
Afrik arka koltukta olanları öfke ve korkuyla izliyordur ve silaha büyülenmiş gibi bakıyordur. Feridun silahı nasıl aldığını anlatmaya başlayınca Afrik derin bir soluk alır ve dışarıyı izlemeye başlar. Ön koltuktakilerin ne konuştuklarını duymamaya başlar, aklında başka şeyler döner. Bu sahneyi canlandırmak için genelde arabanın dışlından Afrik’in dışarıyı seyretmesini görürüz. Fonda Feridun'un hararetle silahı nasıl aldığını anlatmasının sesi gelir. Bir süre böyle akar. Sonunda Fuat hararetle konuşur.
                                                                                Fuat: Temiz bir dövseydin bari piçi.
                                                                                Feridun: Ağzına bile sıçtım hayır mı?
Afrik tekrar arabaya döndüğünde yüzündeki endişe kaybolmuş, mülayim bir ruh haline bürünmüştür. Birasından bir yudum alır ve derin bir soluk çeker içine. Artık değişik bir ruh halindedir. Arka koltukta doğrulur ve öne eğilerek Fuat’ın elindeki silaha bakarak coşku ve merakla konuşur.
                                                                                Afrik: Vay be ne müthiş bir silah.
Fuat ve Feridun arka koltukta salakça bir tepki veren İstanbulluya küçümser gibi bakarlar ve ardından gülümsemeye başlarlar. Afrik hala silaha bakıyordur. Fuat fırsatını yakalamış gibi silahı yan camdan çıkarıp bir el havaya ateş eder. Afrik gözlerini yumarak korksa da yüzündeki coşkuyu kaybetmemeye çalışır. (Burada eğer yapıla bilinirse yağmur yağdırmaya başlanabilir)
                                                                                Afrik: Uf be ne manyak ses çıkarıyor, alet      harika gerçekten.
                                                                                Feridun: (gururla) Tabi ya, canavar oğlum      bu.
                                                                                Fuat: İstanbul’da göremezsin böyle bir alet.
                                                                                Afrik: İstanbul’da nerde abi böyle silahlar.     Onlar hamburger yesinler sadece.
                                                                                Feridun: Hamburger çocukları
Feridun düşmanca söylemiştir son sözlerini ve gülmeye başlar. Fuat’ta gaza gelmiştir ve küçümser gibi gülüyordur. Afrik oyununa devam eder.
                                                                                Afrik: Bende o hamburger çocuklarından       sıkılınca kendimi buraya atıyorum. Yahu                                            sizin efsanenizi İstanbul da bile anlatıyorum.
Görüntü yine aracın dışından akar. Dolayısıyla arcın içinde ne konuşulduğu anlaşılmaz. Afrik aracın içinde öne eğilmiş hararetle bir şey anlatır. Diğerleri ön koltukta durmadan gururlanırlar. (Belki bir el daha ateş eder Fuat)
Görüntü bir süre sonra yine içerde akar. Fuat gaza gelmiş gibi anlatmaya başlamıştır. (melen deresi yolunda ilerliyorlardır.)
                                                                                Fuat: Şu yolların, şu ağaçların dili olsa da       anlatsa Afrik.
                                                                                Afrik: Bilmez miyim, yani çoğunu duydum.   Diyorum ya efsaneniz kulaktan kulağa                                       yayılıyor.
                                                                                Feridun: Şurada o kel kafalı Hasan’ı nasıl       dövdüğümüzü hatırlıyor musun Fuat?
                                                                                Fuat: Hatırlamaz mıyım Oğlum. Adamı          buraya getirir getirmez ağlamaya başlamıştı,                                 nasıl yalvarıyordu ama nerdeyse altına            işeyecekti korkak herif.
Fuat birasından son yudumunu alır ve biraz önce ateş ettiği bencereden dışarıya atar. Feridun’da aynısını yapar. Afrik'te onları taklit ediyormuş gibi aynısını yapar.
Yere düşen şişeleri görürüz. Aracı dışarıdan görürüz,


14.SAHNE – GEÇİŞ / DETAY

10sn


Düzce’nin geceki sakinliğinin detayları. Boş sokaklar, kapalı, kepengi inmiş dükkanlar. Boşuna yanan trafik lambaları. Issız birkaç ayrıntı.


15.SAHNE – DIŞ / GECE / MELEN KENARI

5dk                                                                                               AFRİK – FUAT – FERİDUN


Bir süre sonra melen deresinin yanında, sapa bir yerde aracı durdururlar. Görüntü park eden arabaya yaklaşınca arabadaki kahkahalar tekrar duyulmaya başlar. Afrik arka koltukta derin bir soluk alır ve tüm yalaka ifadesini takınarak Fuat’ın elindeki silaha büyülenmiş gibi bakarak konuşur.
                                                                                Afrik: Fuat abi. (durur ve yutkunur) senden   bir şey istesem yapar mısın?
Fuat gülmekten sulanan gözlerini siler ve dostça cevap verir.
                                                                                Fuat: Tabi, söyle abısının.
Afrik hiç bozuntuya vermeden hala silaha bakıyordu.
                                                                                Afrik: Hayatımda hiç ateş etmedim. Şey.       (durur ve Fuat’ın gözlerinin içine bakar) Bir                                       seferlik ateş etmeme izin verir misin?
Fuat, Feridun’a bakarak bir anda daha yüksek kahkahalar atmaya başlar.                                                                     
Afrik kalbindeki ümitsizliğin yerini tekrar öfkenin almasına çok sevinir. Onlar gülerken o arkada onların göremeyeceği bir an öfkeyle dişlerini sıkar. Fuat arkaya dönüp baktığında Afrik tekrar gülümser.
                                                                                Fuat: Demek hiç ateş etmedin ha.
                                                                                Afrik: Ya Fuat abi, sayende inşallah.
                                                                                Fuat: Ulan hiç ateş etmeyen adam olur           mu, hay salak herif seni. Ben kaç tane adam                                          vurdum biliyor musun?
Afrik patlamamak için sıktıkça sıkar kendisini.
                                                                                Afrik: Bilmez miyim abi. Bir keresinde bir     gecede tam üç kişiyi ayağından vurmuşsun.
                                                                                Feridun: Hangi olayı diyor abi bu.
                                                                                Fuat: Ha, Samet’le Murat’ı vurduğum gece    lan. Üçüncüyü vurmadım onu hacamat                                           ettim. Napıyım kafam iyiydi. Mevzuyu bile    hatırlamıyorum.
                                                                                Feridun: Ne mevzusu be abi, kafan     iyiymiş ya, işte alsana adam vurmak için                                                              yeterli mevzu.
İkisi de bir ağızdan gülmeye başlarlar. Afrik neredeyse patlamak üzeredir ama sakinleşmek için derin soluklar alır.
                                                                                Afrik: Vay be güzel laf ha. Al sana adam      vurmak için bir sebep.
Feridun kendini öven İstanbulluya döner alaycı bir ifadeyle güler ve sonra Fuat’a dönerek acıyormuş gibi konuşur.
                                                                                Feridun: Bırak çocuk bir el ateş etsin.            
                                                                                Fuat: Tabi ki ateş etsin. Bari kullanmayı         biliyor musun abısının?
                                                                                Afrik: Sağ ol abi, kullanmayı biliyorum.
Soluğunu kontrol etmeye çalışır.
                                                                                Fuat: (Otoriter bir sesle) Bir el atacaksın         hepsi o. (sonra tekrar gülmeye başlar) yoksa                                             bizi mizi vurursun yanlışlıkla.
Ön koltuktakiler tekrar kahkahalar atarken Afrik endişeyle onlara bakıyordur ama öfkeden soluk soluğa kalmıştır. Fuat elindeki silahı uzatır ve Afrik'e verir. Afrik iğrenerek silahı alır ve sol arka kapıdan dışarı çıkar. İçerdekiler hala keyifle gülüyorlardır. Afrik gökyüzüne bakar. (eğer mümkünse yağmur yağacak) Melen dersine bakar ve etrafını kolaçan ettikten sonra silahı havaya kaldırır. İçerdekiler gülen yüzlerle onu izliyorlardır.
                                                                                Fuat: Hadi bas lan tetiğe.
Afrik havaya kaldırdığı tetiğe yalandan basar gibi yapar, bir taraftan da silahtan çıkacak sesten korkuyormuş gibi başını eğer. Ama silah ateş almayınca, birkaç kez daha tetiğe basıyormuş gibi yapar. Başaramayınca şaşkınca silaha bakar ve inceler. Feridun’un (yağmurdan ıslanan) kapalı penceresine ilerleyerek silahı gösterir.
                                                                                Afrik: Abi ateş almıyor bu.
Feridun pencereyi açar, (yağmur yağıyorsa, yağmurdan kendini koruyormuş gibi yüzünü buruşturur) ne oldu der gibi yüz hareketi yapıp, kahkahalarla gülerek, küçümseyici bakışlarıyla Fuat’a döner.
                                                                                Feridun: Oğlum bu hakikaten salakmış ha,     baksana emniyetini bile açmayı bilmiyor.                                               (Afrik’e döner ve aşağılayıcı bir ifadeyle        sorar) ne oldu ateş edemedin mi hamburger                                          çocuğu.
                                                                                Afrik: (dişlerini sıkarak) Evet abi ateş           etmedi, neden acaba?
                                                                                Feridun: Emniyetini açtın mı salak herif.
Afrik silahın emniyetini açarken öfkesini belli etmemek için boşta olan elini ısırmaya başlar. Yüzü öfkeden kıpkırmızı olmuştur. (Yağmurdan ıslanmıştır.)
                                                                                Feridun: Emniyetini açacaksın ve sonra          tetiğe basacaksın.
Afrik silahı Feridun’a çevirir. Feridun’un gülen yüzü bir anda gerilir.
                                                                                Afrik: Böylemi?
Afrik elindeki silahın tetiğine basar ve Feridun’u tam kafasından vurur. Feridun’un kafası Fuat’ın üzerine düşer ve Fuat’ın yüzünü kana bular. Afrik'in şaşkınlıkla gözleri büyür. Bir silaha bir Feridun’a bakar ve ne yaptığını anlamaya çalışıyormuş gibi korkuyla derin nefesler alır. Bu şaşkınlığı fırsat bilen Fuat kendi kapısını açar ve dışarıya fırlar. Afrik hiç zaman kaybetmeden eğilip arabadan çıkan Fuat’a hedef alır ama Fuat çoktan arabadan çıkmıştır. Afrik kaçmaya çalışan Fuat’a arabanın üzerinden bakar ve hemen arabanın önünden koşarak silahı kaçan adama doğrultur. Öfke ve korkuyla bağırır.
                                                                                Afrik: Dur ulan pezevenk. Nereye       kaçacaksın?
Fuat bir an tereddüt eder ve Afrik bu tereddüdü affetmez. Silahı kendinden emin bir şekilde adama doğrultur ve yüksek sesle bağırır.
                                                                                Afrik: Dur şerefsiz. Eğer bir adım daha          atarsan seni kafandan vururum.
Fuat olduğu yerde durur ve ellerini hafifçe kaldırarak yavaşça Afrik'e döner.
                                                                                Fuat: Sakin ol abısının. Aklını başına al.
                                                                                Afrik: Aklım başımda lan benim. Hala            emirler yağdırıyorsun yavşak herif.
Fuat önce arabaya bakar, sonra Afrik'in elindeki silaha bakar. Korkmaktan daha çok bir dik kafalılık vardır yüzünde. Afrik öfkeli ama korkulu gözlerle elimdeki silahı dimdik Fuat'ın yüzüne tutuyordur.
                                                                                Fuat: Sakin ol abısının. Şimdi o silahı indir,    sana yardım edeyim. Yoksa bu boktan                                                     kurtulamazsın.
                                                                                Afrik: (küçümser gibi bakar) Nasıl yardım      edecekmişsin bana ha?
Fuat’ın yüzünde bir gülümseme oluşur.
                                                                                Fuat: Abısının indir silahı sonra şu      arabadaki leşten kurtulalım. Sen yoluna git                                                         ben gerisini hallederim.
Afrik vay be der gibi başını sallar.
                                                                                Afrik: Demek silahımı indireyim sonra           cesetten kurtulalım sonrada İstanbul'a                                                   gideyim ha. Bu kadar kolay mı?
Fuat başını sallar ve elini indirip yavaşça Afrik'e doğrum yürümeye başlayınca Afrik silahı daha dik tutup tehditkâr bir ifadeyle bağırır.
                                                                                Afrik: Ulan kaldır ellerini ve kıpırdama.         Şerefsiz. Boşuna nefes tüketme. Az sonra                                          senide bu pezevenk gibi öldüreceğim ama      önce bunu neden yaptığımı söylemeliyim.                                          Söyleyeceğim çünkü ne kadar boktan bir        sebepten dolayı öldüğünü anla.
Fuat ellerini hafifçe kaldırır ve yine dik başlılıkla Afrik'e bakar.
                                                                                Fuat: Sakin ol. Sende o kadar yürek olsaydı   çoktan tetiği çekerdin abısının. Şimdi                                          herkes yoluna gidecek. Sana söz veriyorum    bu olayı ört bas edeceğim. Feridun’u melene                                   atalım, sen yoluna git diyorum sana.
                                                                                Afrik: Şerefsize bak sen. Ben son nefesini      boşuna harcama diyorum o hala kafasında                                        planlar yapıyor. (dişlerini sıkar) Şimdi beni     iyi dinle, seni neden öldüreceğimi                                                            söyleyeceğim.
                                                                                Fuat: Afrik?
                                                                                Afrik: (bağırır) Kes lan sesini! Ne kadar         boktan bir sebepten dolayı öldüğünü                                                      bilmeni istiyorum. Seni o kadar boktan bir      sebepten öldüreceğim ki, gururun kırılacak.
                                                                                Fuat: abısının silah sesini duymuşlardır az      sonra jandarma damlar buraya, hadi akıllı                                        olda indir o silahı.
Afrik bir an etrafına bakınır. Bunu fırsat bilen Fuat bir adım atıp Afrik'in üzerine sıçrayacaktır ki Afrik hemen geri çekilerek silahı ateşleyecekmiş gibi yapar.
                                                                                Afrik: Olduğun yerde kal lan orospu çocuğu. Hala akıl veriyorsun, hala                                                                          agacımlık taslıyorsun. Hala şerefsizlik             yapıyorsun.
Fuat başını hayret bir şey der gibi iki yana sallar ve olduğu yerde çakılı kalır.
                                                                                Afrik: Hani kovboy çizmelerim vardı ya ·benim, hatırlıyor musun? Hani babamın                                                          gönderdiği okul harçlıklarından arttırıp           aldığım. Hani sen onları çok beğenmiştin ya.                                       Hani tehditkâr bakışlarla ‘abısının ne güzel     çizmelerin var ama benim yok’ demiştin de benden istemiştin. Hatırlıyor musun ha.
Fuat Afrik'in gitgide artan öfkesi karşısında telaşa kapılır.
                                                                                Fuat: Abısının akıllı ol. Paçayı             kurtaramazsın. Benim peşimden senin                                                        sülaleni kuruturlar.
                                                                                Afrik: Hiç bir şey yapamazlar. O çizmeleri     benden aldığında içimdeki gururumun                                                yarısını da aldın. Babama çizmeleri     çaldırdığımı söyledim. Şimdi götü boklu bir                                               çizme yüzünden öleceksin.      Duyuyor musun? Psikopat. Duyuyor musun                                                       ağa. Düzce’nin tirtir titrediği büyük bitirim.   Bir gecede üç kişiyi vuran mafya babası.                                                Bir çizme yüzünden bok yoluna gideceksin.
Fuat bir süre anlamaya çalışıyormuş gibi Afrik'in gözlerine ezici bakışlarla bakar.
                                                                                Fuat: Abısının seni anlıyorum olur böyle         şeyler öfkeni kustun, şovunu yaptın, bu                                                    kadar yeter. Jandarma gelmek üzere. Şu         cesetten kurtulalım.
                                                                                Afrik: (inanamıyormuş gibi elini sallar) Bak    sen şerefsize ya. Ben ne diyorum o ne diyor.
                                                                                Fuat: (Sertleşir) Abısının artık yeter dedim.    İndir ulan silahını.
Afrik üzerine doğru yürüyen Fuat’a silahını tekrar doğrultur ama cesurca silahın üzerine ağır adımlarla yürüyen Fuat’ı durduramaz. Birkaç adım gerileyerek konuşamaya devam eder.
                                                                                Afrik: Seni vuramayacağımı zannediyorsun    değil mi? Eğer bu kadar beklediysem öfkem                                       dinmiştir. Zaten o kadar göt yok bende          değil mi? Ben İstanbulluyum çünkü değil                                      mi. Biz delikanlı değiliz, âlemin tek    delikanlısı sensin ya.
                                                                                Fuat: (Kendinden emin gülümser ve   adımlarını hızlandırır) Evet o göt yok sende.
                                                                                Afrik: O göt sadece sende var değil mi?
                                                                                Fuat: Evet bende var şimdi o silahı indir         seni affedeceğim ama ben alırsam onu bir                                           tarafına sokarım.
Afrik birkaç adım daha geri atar ve gülümsemeye başlar.
                                                                                Afrik: Sen ağasın ya. Sen psikopatsın ya.       Sen istediğin kişinin ayağından çizmeyi                                                   alırsın ya.
Afrik olduğum yerde durur. Fuat bu duruştan cesaret alır ve gülerek Afrik'in üzerine atılır. Afrik tetiği çeker ve Fuat'ı kafasından vurur. Fuat yere yığılınca Afrik onun cesedine bakarak üzerine tükürür.
                                                                                Afrik: Ama benim çizmelerimi aldıysan          bunun hesabını verirsin.
Afrik bir adım geri çekilir ve eserine keyifle bakar. Başını gökyüzüne kaldırarak gülmeye başlar. (Yağmur diner.) Bir süre bu pozisyonda bekler.
Son.


ROLCAPTİON

1dk


Burada yazılar akmaya başlar. Küçük bir karede öykünün devamı oynar. Omuz kamerasıyla tek açı çekilecek. Afrik arabanın yanında durmuş gökyüzüne bakıyordur. Başka açıdan omuz kamerası çekmeye başlar. Başını yavaşça indirir ve cesetlere bakar daha sonra elindeki silahı gömleğine iyice siler, sonra hızla silahı Feridun’un eline tutuşturur ve arabanın yanından koşarak kaçmaya başlar. Afrik sokaklarda koşarken görülür. (eğer kapüşonlu bir şey giymişse kapüşonu başına geçirir.) Sonunda Barışın binasından girdiği görülür. Barışın kapısını çalar. Barış kapıyı açınca gülümser ve Afrik rakı hazır mı diye sorar. Rolcaption bittiğinde, ekranın tamamında bir gazete kapağı belirir. Düzce’nin yerel gazetelerinden biriymiş havası verilir. Gazetenin kapağında Fuat ve Feridun’un cesetlerinin resimleri vardır ve şöyle yazar. “Melen deresi kıyısında bulunan iki ceset Düzce'yi rahatlattı. Kanunsuz işler yapmaktan birçok ceza yemiş iki kabadayı, büyük olasılıkla bir hesaplaşma yüzünden, alkolün etkisiyle kavga edip birbirlerini vurdular.”




SON

EROL ÇELİK
24 / 01 / 2010  






Hiç yorum yok:

Yorum Gönder